Ο Τσάμπι Αλόνσο πλήρωσε ακριβά την ήττα στο El Clasico. Η αποτυχία στον τελικό του Σούπερ Καπ απέναντι στην Μπαρτσελόνα αποτέλεσε τον καταλύτη για το τέλος ενός πρότζεκτ που ξεκίνησε με μεγάλες φιλοδοξίες, αλλά αποδείχθηκε σαφώς πιο βραχύβιο από όσο αναμενόταν. Η αποχώρηση του Αλόνσο από τον πάγκο της «Βασίλισσας» άνοιξε εκ νέου τη συζήτηση για την κατεύθυνση του συλλόγου και ταυτόχρονα επανέφερε γνώριμα μοτίβα: στήριξη στην εσωτερική ιεραρχία και σε ανθρώπους «του κλαμπ».
Η απόφαση για το διαζύγιο επικυρώθηκε αμέσως μετά την ήττα με 3-2 από την Μπαρτσελόνα στον τελικό του ισπανικού Σούπερ Καπ στη Σαουδική Αραβία. Σύμφωνα με πληροφορίες από πηγές κοντά στη Ρεάλ, ο ίδιος ο Αλόνσο ζήτησε να αποχωρήσει, καθώς εκτιμήθηκε ότι η κατάσταση στην ομάδα δεν εξελισσόταν προς την επιθυμητή κατεύθυνση. Η διοίκηση αντέδρασε άμεσα και όρισε ως υπηρεσιακό προπονητή τον Άλβαρο Αρμπελόα, ακόμη έναν πρώην ποδοσφαιριστή που γνωρίζει σε βάθος το DNA του συλλόγου.
Το κλίμα στη Μαδρίτη εδώ και καιρό δεν ήταν σταθερό. Εντάσεις υπέβοσκαν στα αποδυτήρια, με πιο χαρακτηριστική τη δύσκολη σχέση ανάμεσα στον Αλόνσο και έναν από τους βασικούς πυλώνες της ομάδας, τον Βινίσιους Ζούνιορ. Η ήττα από την «Μπάρτσα» απλώς έριξε λάδι στη φωτιά.
Τα βλέμματα στράφηκαν και στον Κιλιάν Εμπαπέ, ο οποίος μετά το ματς αρνήθηκε να συμμετάσχει στο παραδοσιακό pasillo de honor για τον αντίπαλο, κίνηση που ερμηνεύτηκε ως ακόμη μία ένδειξη νευρικότητας και εσωτερικής δυσαρέσκειας. Παράλληλα, μερίδα των οπαδών γύρισε ανοιχτά την πλάτη στον Αλόνσο, ζητώντας την αποχώρησή του και θεωρώντας ότι ο 44χρονος Ισπανός δεν κατάφερε να αξιοποιήσει στο έπακρο ένα ρόστερ γεμάτο αστέρες.
Ο Αλόνσο ανέλαβε τη Ρεάλ μόλις πριν από επτά μήνες, ερχόμενος από τη Λεβερκούζεν με τη φήμη ενός από τους πιο υποσχόμενους νέους προπονητές της Ευρώπης. Στη Γερμανία άφησε ανεξίτηλο αποτύπωμα, οδηγώντας την Μπάγερ στο ιστορικό νταμπλ το 2024 και σε μια αήττητη πορεία σε ολόκληρη τη σεζόν της Bundesliga.
Αν και την επόμενη χρονιά δεν κατάφερε να υπερασπιστεί τον τίτλο –με την Μπάγερν του Βενσάν Κομπανί να επαναφέρει το τρόπαιο στο Μόναχο– αποχώρησε από τη Λεβερκούζεν με μέσο όρο 2,14 βαθμών ανά αγώνα, τον καλύτερο στην ιστορία του συλλόγου για προπονητές με τουλάχιστον μία πλήρη σεζόν.
Επιφανειακά, ούτε τα νούμερα στη Μαδρίτη έμοιαζαν απογοητευτικά. Σε 34 αγώνες σε όλες τις διοργανώσεις, ο Αλόνσο είχε μέσο όρο 2,24 βαθμούς ανά παιχνίδι, υψηλότερο ακόμη και από αυτόν στη Γερμανία. Ωστόσο, το πλαίσιο ήταν πολύ πιο σύνθετο. Στη La Liga, η Ρεάλ βρισκόταν τέσσερις βαθμούς πίσω από την Μπαρτσελόνα στο κρίσιμο σημείο της σεζόν, ενώ οι εμφανίσεις στο Champions League απείχαν από το να χαρακτηριστούν πειστικές.
Οι «μπλάνκος» πανηγύρισαν μόλις τέσσερις νίκες σε έξι αγώνες, με εμφανείς διακυμάνσεις στην απόδοσή τους. Αν σε όλα αυτά προστεθούν τα προβλήματα τραυματισμών και οι διαταραγμένες σχέσεις στα αποδυτήρια, στον σύλλογο ωρίμασε η πεποίθηση ότι η συνεργασία με τον άλλοτε θρύλο του γηπέδου δεν είχε πλέον μέλλον.
Για τους φίλους της Ρεάλ, η επιλογή προπονητή από τη δεύτερη ομάδα μετά την αποτυχία ενός μεγάλου ονόματος ξυπνά αναπόφευκτα μνήμες από τις 4 Ιανουαρίου 2016, όταν ο Ζινεντίν Ζιντάν διαδέχθηκε τον Ράφα Μπενίτεθ και εγκαινίασε μία από τις πιο επιτυχημένες περιόδους στην ιστορία του συλλόγου, με τρία διαδοχικά Champions League.
Δέκα χρόνια αργότερα, η απόφαση να αναλάβει ο Άλβαρο Αρμπελόα αντί του Αλόνσο δεν προκάλεσε έκπληξη. Το όνομά του κυκλοφορούσε εδώ και καιρό ως πιθανή λύση σε περίπτωση κλιμάκωσης των προβλημάτων, ενώ η εμπιστοσύνη που του δείχνεται αποτελεί απόρροια της δουλειάς του στην Καστίγια. Η δεύτερη ομάδα της Ρεάλ βρίσκεται αυτή τη στιγμή στην πέμπτη θέση της τρίτης κατηγορίας, με απολογισμό 10 νίκες σε 19 αγώνες, όμως τα αποτελέσματα δεν είναι ο μοναδικός λόγος της προαγωγής του.
Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στη δουλειά του Αρμπελόα με τους νεαρούς ποδοσφαιριστές. Παίκτες όπως ο Γκονσάλο Γκαρθία ή ο Τσέμα Ανδρές –που στο μεταξύ παραχωρήθηκε στη Στουτγκάρδη– παρουσίασαν αισθητή πρόοδο υπό την καθοδήγησή του. Ο διορισμός του συμβολίζει και την επιστροφή σε παραδοσιακές αξίες που η Ρεάλ καλλιεργεί επί δεκαετίες.
«Από την εποχή που φορούσε τη φανέλα της Ρεάλ, ο Αρμπελόα διατηρεί εξαιρετικές σχέσεις με τον Φλορεντίνο Πέρεθ και τη διοίκηση του συλλόγου. Γι’ αυτό απολαμβάνει απόλυτη εμπιστοσύνη», γράφει η AS.
Η έλευση του Αρμπελόα στον πάγκο συνοδεύεται και από μία ακόμη σημαντική εξέλιξη. Σύμφωνα με την AS, επιβεβαιώνει την επιστροφή του Αντόνιο Πίντους στη θέση του επικεφαλής γυμναστή με πλήρεις αρμοδιότητες. Ο Ιταλός είχε παραγκωνιστεί με την άφιξη του Αλόνσο, ενώ τα εκτεταμένα προβλήματα φυσικής κατάστασης αποτέλεσαν βασικό σημείο κριτικής προς τον πρώην πλέον τεχνικό της Ρεάλ. Φέρεται, μάλιστα, ο Φλορεντίνο Πέρεθ να επέμεινε προσωπικά στην επαναφορά του, ανήσυχος για τη φυσική ετοιμότητα της ομάδας.
Το φιλόδοξο πρότζεκτ της Ρεάλ ολοκληρώθηκε πρόωρα και ο γίγαντας του «Μπερναμπέου» αναζητά ξανά την ισορροπία ανάμεσα στα αποτελέσματα και την εσωτερική σταθερότητα. Η αποχώρηση του Αλόνσο δύσκολα θα πλήξει τη φήμη που έχτισε τα προηγούμενα χρόνια. Το όνομά του εξακολουθεί να έχει βαρύτητα στην ευρωπαϊκή αγορά και δεν προκαλεί έκπληξη το γεγονός ότι η Λίβερπουλ, όπου ο Άρνε Σλοτ αντιμετωπίζει προκλήσεις, ήδη αναφέρεται ως πιθανός επόμενος σταθμός της καριέρας του.
