Ο Βινσέντ Κομπανί είχε προειδοποιήσει, μετά την ολοκλήρωση ενός Hinrunde της Bundesliga με ρυθμό-ρεκόρ, ότι η Μπάγερν θα έπρεπε να «ξεκινήσει εντελώς από την αρχή» στο δεύτερο μισό της σεζόν. Το μήνυμα, όπως αποδείχθηκε, πέρασε ξεκάθαρα. Η άτυχη Λειψία δεν θα μπορούσε να φανταστεί ότι οι παίκτες του θα το έπαιρναν τόσο… κυριολεκτικά.
Την Τετάρτη, η Μπάγερν είχε κάνει απλώς τη δουλειά της στην Κολωνία. Το Σάββατο, όμως, στη Λειψία, έδωσε μια πλήρη επίδειξη της ανωτερότητάς της όσο περνούσε η βραδιά. Οι αριθμοί του πρώτου μισού της σεζόν πήραν σάρκα και οστά. Είναι δύσκολο να πει κανείς τι περισσότερα θα μπορούσαν να είχαν κάνει οι γηπεδούχοι. Η Λειψία ήταν «ξεκάθαρα η καλύτερη ομάδα» στο πρώτο 45λεπτο, όπως παραδέχθηκε ο ίδιος ο Κομπανί. «Έμοιαζαν διπλάσιοι από εμάς». Ο ομόλογός του, Όλε Βέρνερ, χαρακτήρισε το πρώτο ημίχρονο της ομάδας του «σχεδόν τέλεια εμφάνιση» — και δύσκολα μπορούσε κανείς να διαφωνήσει. Αν ο Αντόνιο Νούσα, κομμάτι της εξαιρετικής ομαδικής κίνησης που οδήγησε στο γκολ του Ρόμουλο, είχε αξιοποιήσει μία από τις δύο μεγάλες ευκαιρίες που έχασε, ίσως η συζήτηση να ήταν διαφορετική.
Όμως, για πρώτη φορά φέτος που βρέθηκε πίσω στο σκορ στο ημίχρονο, η Μπάγερν μπήκε στο δεύτερο μέρος με πείνα. Η ισοφάριση — το 100ό γκολ του Σερζ Γκνάμπρι με τη φανέλα του συλλόγου — ήρθε έπειτα από αφόρητη πίεση στον Κρίστοφ Μπαουμγκάρτνερ περίπου 35 μέτρα από την εστία του. Τρεις παίκτες της Μπάγερν τον περικύκλωσαν, με τον Νταγιό Ουπαμεκανό να κλέβει και να σερβίρει στον Γκνάμπρι για το τελείωμα. Και όταν, μετά το γκολ του Χάρι Κέιν που έδωσε το προβάδισμα, ακολούθησαν άλλα τρία στα τελευταία 10 λεπτά, το σκηνικό θύμισε τον Darth Vader να πατά το πόδι του πάνω στον άδειο μανδύα του Όμπι-Ουάν Κενόμπι στο Άστρο του Θανάτου. Ναι, είχαν τελειώσει. Ίσως η Λειψία να το πάρει ως κομπλιμέντο.
Ακόμη και ο Κομπανί έδειχνε αποσβολωμένος. «Θεέ μου, τα παιδιά τα έδωσαν όλα», είπε για τον κυκλώνα του δευτέρου ημιχρόνου. Καθοριστικός αποδείχθηκε ο Μίκαελ Ολίσε, που ξεκίνησε στον πάγκο και μπήκε στο παιχνίδι στο ημίχρονο. «Ήταν απλώς τρία παιχνίδια σε έξι μέρες. Πώς αλλιώς να το εξηγήσω;» είχε πει πριν τη σέντρα στο Sky, σχεδόν απολογούμενος για τις επιλογές του. Αποδείχθηκε μαεστρική κίνηση: ο Ολίσε κυριάρχησε στο δεύτερο μέρος με τρεις ασίστ και ένα γκολ — τη μεγαλύτερη επίδραση αλλαγής της Μπάγερν μετά τα πέντε γκολ του Ρόμπερτ Λεβαντόφσκι σε εννέα λεπτά απέναντι στη Βόλφσμπουργκ το 2015.
Η ευφορία κορυφώθηκε με το πέμπτο γκολ, του ίδιου του Ολίσε, έπειτα από πάσα του Τζαμάλ Μουσιάλα, ο οποίος έκανε την επιστροφή του από τραυματισμό ως αλλαγή, στο ντεμπούτο του για τη σεζόν. Ο Γιόσουα Κίμιχ πανηγύρισε υψώνοντας τις γροθιές του καθώς ο Μουσιάλα περνούσε χαμογελαστός στο γήπεδο — εικόνα που τα έλεγε όλα. Οι δυνατότητες είναι αμέτρητες. Αν η Μπάγερν συνεχίσει να σκοράρει με τον τωρινό της ρυθμό (έχει ήδη 71 γκολ στο πρωτάθλημα), θα κλείσει τη σεζόν με 134. Κι αν ο Κέιν είναι τοτέμ, η ομάδα δεν εξαρτάται επικίνδυνα από αυτόν: έχει πετύχει το 30% των γκολ της στο πρωτάθλημα, αλλά στην τετράδα των σκόρερ βρίσκονται επίσης ο Ολίσε και ο Λουίς Ντίας.
Κι όμως, ενώ οι ουδέτεροι — και ίσως ακόμη και οι φίλοι της Λειψίας — θαύμαζαν την εκθαμβωτική ποιότητα, ο Κομπανί στάθηκε στη «νοοτροπία παλιάς σχολής» της ομάδας του: στη φυσική δύναμη, στη δουλειά χωρίς την μπάλα, στην πίεση μέχρι ασφυξίας. Ο Μάνουελ Νόιερ, που είχε ξεκάθαρη ευθύνη στο γκολ του Λίντον Μαϊνά για την Κολωνία την Τετάρτη, έκανε μια εντυπωσιακή μονόχειρη απόκρουση για να κρατήσει το 2-1 απέναντι στον Γιαν Ντιομαντέ. Πρόκειται για μια ομάδα όχι μόνο εξαιρετική, αλλά και απόλυτα συγκεντρωμένη. Όπως συχνά συμβαίνει με τον Κομπανί, δεν αφήνει στους αντιπάλους της ούτε ανάσα.
Αυτό ήταν και το στοιχείο που διέλυσε τη Λειψία: ο συνδυασμός ποιότητας και αδυσώπητης έντασης. Ο Βέρνερ παραδέχθηκε ότι η ομάδα του «ήταν μέσα στο παιχνίδι για 80 λεπτά», αλλά η Μπάγερν την ανάγκασε να λυγίσει, να ρισκάρει υπερβολικά και έπειτα την κατασπάραξε. Ο Κομπανί ζήτησε «μια δεύτερη πρώτη μέρα» — και την πήρε. Αυτή η Μπάγερν είναι έτοιμη για τα πάντα.
