Ο Πορτογάλος προπονητής κατάφερε σε σύντομο χρονικό διάστημα να αλλάξει το κλίμα στους «γαλαζοκίτρινους», δίνοντας νέο νόημα στο παιχνίδι τους και – πάνω απ’ όλα – επαναφέροντας την πίστη και την αισιοδοξία στον κόσμο της ομάδας.
Σε ηλικία 48 ετών, ο Ούγκο Μαρτίνς κλήθηκε να αναλάβει μια ομάδα στη μέση της αγωνιστικής περιόδου, με ρόστερ που δεν είχε σχεδιαστεί βάσει της δικής του φιλοσοφίας. Οι συνθήκες ήταν απαιτητικές και τα περιθώρια μικρά. Η αρχική περίοδος συνοδεύτηκε από έντονη κριτική και σκεπτικισμό, ωστόσο τέσσερις μήνες αργότερα η εικόνα έχει αλλάξει άρδην. Οι «Λέοντες» παρουσιάζονται μεταμορφωμένοι, με διαφορετική νοοτροπία και ρεαλιστικούς – πλέον – στόχους.
Το δείγμα γραφής του Μαρτίνς ήταν ήδη γνωστό από τη θητεία του σε Ομόνοια Αραδίππου και Εθνικό. Πρόκειται για τεχνικό που πρεσβεύει άμεσο και επιθετικό ποδόσφαιρο, με έμφαση στην κάθετη ανάπτυξη, την ταχύτητα και το 4-2-3-1 ως βασικό σχηματισμό. Ακόμη και όταν εργαζόταν σε ομάδες χωρίς την ταμπέλα του φαβορί, παρέμενε πιστός στις αρχές του. Στην ΑΕΛ, ωστόσο, έδειξε και κάτι ακόμη πιο σημαντικό: προσαρμοστικότητα. «Δούλεψε» πάνω σε αμυντική τριάδα, άλλαξε διατάξεις μέσα στο παιχνίδι και κατάφερε να μετατρέψει αρκετούς ποδοσφαιριστές σε πολυεργαλεία, ικανά να καλύψουν περισσότερους από έναν ρόλους.
Ο απολογισμός του είναι εντυπωσιακός. Σε 18 αγώνες σε όλες τις διοργανώσεις, η ΑΕΛ πανηγύρισε 10 νίκες, συμπεριλαμβανομένων επιτυχιών απέναντι σε παραδοσιακές δυνάμεις του κυπριακού ποδοσφαίρου – κάτι που έλειπε εμφανώς τα προηγούμενα χρόνια.
Ο πρόεδρος της ομάδας, Κωνσταντίνος Κωσταντίνου, έχει ήδη θέσει ξεκάθαρα τα κριτήρια για ανανέωση της συνεργασίας, με την είσοδο στην πρώτη εξάδα ή την κατάκτηση του Κυπέλλου να αποτελούν το «κλειδί». Το ερώτημα, όμως, παραμένει εύλογο: γιατί να φτάσει εκεί;
Ο Ούγκο Μαρτίνς δείχνει πως διαθέτει όλα τα στοιχεία για να οδηγήσει την ΑΕΛ σε πιο ψηλά επίπεδα. Το ζητούμενο αυτή τη φορά είναι ο σύλλογος να αναγνωρίσει την ευκαιρία και να μην επιτρέψει να χαθεί, επαναλαμβάνοντας λάθη που στο παρελθόν κόστισαν ακριβά.
