Η αρχή της χρονιάς στη Μαδρίτη έδωσε απάντηση στο ερώτημα ποιος αναλαμβάνει την ευθύνη όταν οι μεγαλύτεροι αστέρες απουσιάζουν. Χωρίς τον Κιλιάν Εμπαπέ και τον Έντρικ, η Ρεάλ πήρε μια απρόσμενη αλλά εκκωφαντική απάντηση. Γκονθάλο. Παιδί της La Fábrica, γέννημα-θρέμμα του συλλόγου, ένας επιθετικός που δεν ζητά άδεια για να γίνει πρωταγωνιστής. Απέναντι στην Μπέτις μετέτρεψε την ευκαιρία που του δόθηκε σε παράσταση. Χατ-τρικ σε μια βραδιά που θα μείνει αξέχαστη και μήνυμα ότι στο Βαλδεμπέμπας εξακολουθούν να γεννιούνται σκόρερ με DNA Ρεάλ.
Ο Γκονθάλο σημείωσε τρία γκολ με τρεις διαφορετικούς τρόπους – με κεφαλιά, με το δεξί και με το αριστερό πόδι. Ένα χατ-τρικ σπάνιο, και ακόμη σπανιότερο με τη φανέλα της Ρεάλ. Ο τελευταίος που το είχε καταφέρει ήταν ο Ροντρίγκο το 2019, ενώ στο πρωτάθλημα κάτι τέτοιο είχε να συμβεί από το 2018, με τον Κριστιάνο Ρονάλντο. Και δεν είναι τυχαίο. Ο Πορτογάλος είναι το ίνδαλμά του.
Οι πανηγυρισμοί μετά τα γκολ ήταν σχεδόν πανομοιότυποι – εκείνοι οι χαρακτηριστικοί, «made in Madeira», που ο Γκονθάλο εξασκούσε για χρόνια στα γήπεδα της La Fábrica. Τόσο συχνά, ώστε να αποκτήσει ένα παρατσούκλι που σήμερα μοιάζει προφητικό: Golzalo. Γιατί τα γκολ είναι η φυσική του κατάσταση. Συνολικά έχει πετύχει 159 γκολ με το έμβλημα της Ρεάλ στο στήθος. Τα 151 στις ακαδημίες του συλλόγου. Ως επαγγελματίας μετρά ήδη οκτώ τέρματα και τρεις ασίστ. Και τα τρία πιο πρόσφατα ήρθαν στη μεγαλύτερη δυνατή σκηνή, στην πρώτη του μεγάλη βραδιά στο «Μπερναμπέου».
Περισσότερο από μια δεκαετία έχει περάσει από τα πρώτα του γκολ στα λευκά. Σεζόν 2014/15, Alevín B, 20 τέρματα και η άφιξη του παιδιού στο Βαλδεμπέμπας. Ο ίδιος Γκονθάλο που έλαμψε στο τουρνουά Promises το 2016, ο ίδιος που σκόραρε σε κάθε ηλικιακή κατηγορία: Alevín A (34), Infantil B (7), Infantil A (5), Cadete A (2), Juvenil B (4), Juvenil A (50) και Καστίγια (29).
Η πραγματική έκρηξη ήρθε στη γενιά της Juvenil υπό την καθοδήγηση του Άλβαρο Αρμπελόα, σεζόν που ολοκληρώθηκε με την κατάκτηση του τρεμπλ. Αποχαιρέτησε την Καστίγια με 25 γκολ και στη συνέχεια ήρθε η παγκόσμια σκηνή, η ευκαιρία που του έδωσε το καλοκαίρι ο Τσάμπι Αλόνσο. Ο Γκονθάλο την ανταπέδωσε με το Χρυσό Παπούτσι. Από πρώτος σκόρερ σε πρώτος σκόρερ. Από την Primera RFEF στην κορυφή. Μια διαδρομή που σφραγίστηκε με ανανέωση συμβολαίου, υψηλή ρήτρα αποδέσμευσης και ρόλο βασικού παρτενέρ του Εμπαπέ στην επίθεση. Και όταν ο Γάλλος σταμάτησε, ο Γκονθάλο πάτησε γκάζι.
Το πρόσωπό του μετά τον αγώνα τα έλεγε όλα. Ένα χαμόγελο που δεν έφευγε και μια φράση που συνοψίζει όλη τη διαδρομή:
«Για μένα αυτό είναι ένα όνειρο, είμαι οπαδός της Ρεάλ από παιδί».
Και δεν είναι κοινοτοπία. Ως παιδί, ο Γκονθάλο έζησε πραγματικά αυτό το όνειρο. Λόγω της δουλειάς του πατέρα του, μεταξύ 2010 και 2012 έζησε στην Αργεντινή, στα βόρεια του Μπουένος Άιρες, στο Τίγκρε. Ήταν έξι έως οκτώ ετών και μαζί με τον αδελφό του, Φερνάντο, έπαιζε στην ομάδα Σάντα Μπάρμπαρα. Σχεδόν καθημερινά πήγαινε στην προπόνηση φορώντας φανέλα ή σορτσάκι της Ρεάλ. Δεν άργησε να αποκτήσει παρατσούκλι – Ραούλ. Το όνομα του ανθρώπου που, χρόνια αργότερα, θα γινόταν προπονητής του στην Καστίγια και καθοριστική μορφή στην τελική φάση της ποδοσφαιρικής του ωρίμανσης.
Για εκείνη την περίοδο μίλησε και ο Μαρτίν Φροντέρα, ένας από τους συντονιστές της Σάντα Μπάρμπαρα, σε συνέντευξή του στο FIFA.com:
«Αν και γεννημένος το 2004, προπονούνταν με παιδιά του 2002 και 2001 και ήδη τότε έκανε τη διαφορά. Δεν έπαιζε επίσημα στα πρωταθλήματα με αυτή την ομάδα, αλλά δίναμε συχνά φιλικά με συλλόγους της περιοχής. Ήταν από εκείνα τα παιδιά που ντρίμπλαραν με ευκολία έναν, δύο, τρεις αντιπάλους».
Σε εκείνη την περίοδο αγάπησε τη Ρίβερ Πλέιτ, κέρδισε τη συμπάθεια όλων στον σύλλογο και έπαιξε φιλικά απέναντι στη Νορδέλτα, ομάδα στην οποία αγωνιζόταν και ο Τζουλιάνο Σιμεόνε. Η μοίρα θέλησε να συναντηθούν ξανά, πολύ αργότερα, σε εντελώς διαφορετική σκηνή, στη Σαουδική Αραβία.
Η αργεντίνικη εμπειρία δεν ήταν η μόνη μακριά από τη Μαδρίτη. Μετά τη Σάντα Μπάρμπαρα ακολούθησαν η επιστροφή στην Ισπανία, η Harama Reys και ξανά η La Fábrica. Όμως το 2018 η οικογένεια μετακόμισε εκ νέου – αυτή τη φορά στη Μαγιόρκα. Μόνο για μία σεζόν, αλλά εξαιρετική. Ο Γκονθάλο αγωνίστηκε στην παιδική ομάδα των Βαλεαρίδων και μοιράστηκε το γήπεδο με ταλέντα όπως ο Λούκα Ρομέρο, ο Νταβίντ Λόπεθ και ο Ράφα Ομπραδόρ, μετέπειτα συμπαίκτη του στο Βαλδεμπέμπας. Μια σεζόν που έμεινε στην ιστορία.
Έτσι τη θυμάται και ο τότε προπονητής του, Χουανάν Γκαρσία:
«Από τις πρώτες προπονήσεις κατάλαβα ότι ερχόταν κάτι ξεχωριστό. Προσπαθήσαμε να του δώσουμε όλα τα εργαλεία για να συνεχίσει να εξελίσσεται. Στα μέσα της σεζόν συζητήθηκε η επιστροφή στη Μαδρίτη, αλλά η οικογένεια αποφάσισε να μείνει μέχρι το τέλος, κάτι που μας χαροποίησε ιδιαίτερα. Ήταν μια ιστορική χρονιά».
Συμβολικά, ο κύκλος έκλεισε με έναν εγκάρδιο χαιρετισμό με τον Νταβίντ Λόπεθ πριν από το πρωταθληματικό παιχνίδι στο «Μπερναμπέου».
Τα τρία γκολ απέναντι στην Μπέτις δεν τα πανηγύρισαν μόνο οι οπαδοί, αλλά και η La Fábrica. Όπως και τα γκολ των Ασένσιο και Φραν Γκαρθία, ακόμη ενός παιδιού του συλλόγου. Ο Γκονθάλο το ένιωσε και το τόνισε:
«Είναι μια όμορφη σύμπτωση και ένα εξαιρετικό μήνυμα για τις υπόλοιπες ακαδημίες».
Μπροστά του βρίσκεται τώρα η μεγαλύτερη πρόκληση: όχι απλώς να εμφανιστεί, αλλά να μείνει. Ένα βήμα που πολλοί πριν από αυτόν δεν κατάφεραν να κάνουν, παρότι ήταν μεγάλα ταλέντα. Πορτίγιο, Σολδάδο, Μαγιοράλ – ονόματα που υποσχέθηκαν πολλά, αλλά δεν κατάφεραν να καθιερωθούν μόνιμα στην πρώτη ομάδα της Ρεάλ.
Ο Πορτίγιο πέτυχε το θρυλικό γκολ απέναντι στη Ντόρτμουντ στο Champions League 2002/03, συνολικά 17 με την πρώτη ομάδα και πάνω από 400 στις ακαδημίες, όντας ο κορυφαίος σκόρερ στην ιστορία της La Fábrica. Ο Σολδάδο «εκτοξεύθηκε» στην Καστίγια με 69 γκολ, αλλά καθιερώθηκε πραγματικά στη Βαλένθια. Ο Μαγιοράλ σημείωσε 229 γκολ σε δέκα σεζόν στις ακαδημίες, εντυπωσίασε τον Ζινεντίν Ζιντάν και έλαμψε στη Χετάφε, χωρίς όμως το τελικό άλμα.
Ο Γκονθάλο έχει ήδη ξεπεράσει Σολδάδο και Μαγιοράλ σε γκολ με την πρώτη ομάδα, ενώ το ρεκόρ του Πορτίγιο παραμένει στόχος. Προς το παρόν, η χρονιά ξεκίνησε ιδανικά.
«Υπάρχει καλύτερος τρόπος να ξεκινήσει η χρονιά;» αναρωτήθηκε.
Η πρώτη μπάλα από το «Μπερναμπέου» βρίσκεται ήδη στο σπίτι του. Και όλα τα υπόλοιπα μόλις αρχίζουν.
