Ο Μάριους Κράιγκερ Λιντ έγινε ο πρώτος ποδοσφαιριστής με αναπηρία που σκοράρει σε ευρωπαϊκή διοργάνωση και ο ίδιος μοιράστηκε την ιστορία του στο Gazzetta.
Η φωτογραφία του έκανε τον γύρο του κόσμου. Η NSI Ρούναβικ έπεσε… μαχώμενη κόντρα στη Λουγκάνο καθώς έφτασε κοντά στο όνειρο της ανατροπής (ισοφάρισε το 2-0 του πρώτου αγώνα) αλλά το τελικό 2-2 την άφησε εκτός συνέχειας στην Ευρώπη.
Ο Μάριους Κράιγκερ Λιντ πέτυχε το ένα από τα δύο γκολ αλλά το συναίσθημα δεν ήταν πρωτόγνωρο καθώς ήταν το δεύτερο τέρμα του στα φετινά ευρωπαϊκά προκριματικά.
Το πρώτο ήταν κόντρα στην Κόπερ, όπου βοήθησε σε μεγάλο βαθμό για να έρθει η ιστορική πρόκριση στον 3ο προκριματικό γύρο του Conference League.
Όλα καλά μέχρι εδώ. Αλλά γιατί έγινε τόσο ντόρος; Επειδή ο 27χρονος Δανός εξτρέμ έγινε ο πρώτος παίκτης με αναπηρία που σκοράρει σε ευρωπαϊκή διοργάνωση και ταυτόχρονα μιλάμε για έναν από τους καλύτερους ποδοσφαιριστές του πρωταθλήματος στα Νησιά Φερόε.
Το Gazzetta τον εντόπισε και εκείνος με τη σειρά του, άνοιξε την καρδιά και αναφέρθηκε για τα όσα έχει ζήσει, τις απορρίψεις που είχε ζήσει σε νεαρή ηλικία και το μήνυμα που θέλει να περάσει με όσα έχει πετύχει.
Πότε ξεκίνησες το ποδόσφαιρο;
«Έχω έναν δίδυμο αδερφό και ξεκινήσαμε μαζί ποδόσφαιρο όταν ήμασταν 4 ετών περίπου σε ένα τοπικό κλαμπ στη Δανία. Όταν μεγάλωσα λίγο πήγα σε μεγαλύτερη ομάδα και το πήρα κάπως πιο σοβαρά γενικά. Έναν χρόνο έκατσα εκεί και στα 13 μου πήγα σε ένα κλαμπ της πρώτης κατηγορίας. Στα 17-18 μου έκανα το επαγγελματικό μου ντεμπούτο στη δεύτερη κατηγορία της Δανίας. Από τότε που ήμουν μικρός είχα πει ότι θέλω να το παλέψω με το ποδόσφαιρο. Ήμουν καλός, μου άρεσε και η οικογένεια μου με στήριξε πάρα πολύ σε αυτό το όνειρο. Βλέπει κάθε μου παιχνίδι στην τηλεόραση».
Ποιο ήταν το είδωλο σου;
«Το είδωλο μου είναι ο Λιονέλ Μέσι όπως και για όλους (γέλια). Είναι ο καλύτερος ποδοσφαιριστής. Είναι δεξί εξτρέμ όπως παίζω και εγώ. Απλά είναι καλύτερος (γέλια)»
Έγραψες ιστορία καθώς έγινες ο πρώτος ποδοσφαιριστής με αναπηρία στην Ευρώπη που σκοράρει σε ευρωπαϊκή διοργάνωση. Για εσένα τι σημαίνει αυτό και γενικά πώς αισθάνεσαι;
«Για εμένα πραγματικά δεν το καταλαβαίνω στο γήπεδο ότι δεν έχω το δεξί μου χέρι. Νιώθω το ίδιο με όλους. Όπως και όταν σκοράρω το ίδιο. Δεν έχει καμία διαφορά αλλά το ξεχωριστό είναι ότι μπορώ να αποδείξω στον κόσμο ότι όλα είναι πιθανά αν προσπαθήσεις και το θέλεις πολύ. Αυτό είναι το πιο σημαντικό για εμένα. Ότι όλα είναι πιθανά. Δεν με νοιάζουν τα ρεκόρ και αυτά. Με νοιάζει ότι μπορώ να αποδείξω ότι ακόμα και ένα τέτοιο πρόβλημα δεν είναι εμπόδιο για τα όνειρα σου».
Έχει ζήσει την απόρριψη;
«Ναι, ναι. Είχα έναν προπονητή που είχε πρόβλημα με την αναπηρία μου και ο βοηθός του μου το είχε πει. Δεν είχα καταλάβει γιατί. Αν είσαι σε εκείνο το επίπεδο, θα πρέπει να παίζεις. Πάντα προσπαθούσα και πάντα προσπαθώ. Είχα κερδίσει μία υποτροφία για τις ΗΠΑ. Ήταν διαγωνισμός, είχα φτάσει στο φινάλε με έναν άλλον παίκτη που έπαιζε στη Κοπεγχάγη και στην αρχή με είχαν διαλέξει αλλά μόλις έμαθαν για την αναπηρία μου, με άφησαν στο “περίμενε” αλλά ποτέ δεν επέστρεψαν. Δεν ξέρω γιατί. Δεν ήθελαν να με υπογράψουν επειδή δεν είχα το δεξί μου χέρι. Αλλά αυτά είναι στη ζωή και δεν με νοιάζει αλήθεια. Με νοιάζει τι κάνω εγώ».
Σε πείσμωσε ε;
«Οτιδήποτε κάνω είναι για να αποδείξω το λάθος που έκαναν. Να αποδείξω ότι όλα είναι πιθανά».
Γεννήθηκες χωρίς χέρι σωστά;
«Ναι, ναι γεννήθηκα με αυτό. Έχω έναν δίδυμο αδερφό και έχουμε διαφορά δέκα λεπτών αλλά εγώ γεννήθηκα χωρίς το δεξί χέρι».
Είχε βιώσει ποτέ ρατσισμό όταν ήσουν μικρός;
«Ευτυχώς δεν είχα ποτέ θέματα με το μπούλινγκ ή με τον ρατσισμό. Οι φίλοι μου με αγαπούσαν πάρα πολύ και στο σχολείο με είχαν ως κάτι ξεχωριστό. Ήμουν διάσημος (γέλια). Κάναμε πλάκα με αυτό που έχω και εγώ ήμουν δεν είχα κανένα θέμα. Συμμετείχα και γενικά ήταν όλα υπέροχα».
Πώς κατέληξες στα Νησιά Φερόε;
«Είχα έναν προπονητή στη Δανία και όταν πήγε στα Νησιά Φερόε, με πήρε μαζί. Είναι η δεύτερη φορά που παίζει σε προκριματικά Ευρώπης. Υπάρχουν 2-3 μεγάλες ομάδες στη χώρα και κοντράρονται για το πρωτάθλημα και παλεύουν πάντα για να μπουν στο League Phase. Έχουν σκοράρει και δυσκολέψει μεγάλα κλαμπ μέχρι στιγμής. Υπάρχει ποιότητα αλλά είναι λογικό ο κόσμος να μην γνωρίζει τόσο καλά το πρωτάθλημα».
Φοράς προσθετικό μέλος;
«Έχω ένα προσθετικό μέλος που φοράω στο δεξί χέρι για όταν κάνω γυμναστική προκειμένου να μπορώ να κάνω τις ασκήσεις που πρέπει για την ενδυνάμωση. Δεν το φοράω σε αγώνες ή προπονήσεις αλλά στο γυμναστήριο που χρειάζεται, το φοράω και με έχει βοηθήσει πάρα πολύ. Με βοηθάει και στην καθημερινότητα μου για θέματα ισορροπίας για παράδειγμα».
Νιώθεις ότι είσαι παράδειγμα για τα νεότερα παιδιά;
«Μακάρι να είμαι παράδειγμα. Αλήθεια μακάρι. Όλα αυτά που κάνω είναι και για αυτό. Οτιδήποτε και αν υπάρχει σαν εμπόδιο, με πίστη και αγάπη όλα μπορούν να γίνουν».
Τι θα έλεγε ο μικρός Μάριους με αυτά που έχεις κάνει;
«Εύχομαι να είναι περήφανος αλλά δεν έχω τελειώσει ακόμα. Θέλω να πετύχω πολλά ακόμα. Είμαι διψασμένος για ακόμα περισσότερα και όταν τελειώσω το ποδόσφαιρο, θα σου απαντήσω με σιγουριά».
Πηγή: Gazzetta
