Ο προπονητής του ΟΦΗ, Χρήστος Κόντης, παραχώρησε μια εφ’ όλης της ύλης συνέντευξη στο SPORT24, όπου μεταξύ άλλων μίλησε για τη συνεργασία και τη σχέση του με τον Ιβάν Γιοβάνοβιτς, τις πωλήσεις παικτών, αλλά και τον Τάσο Μπακασέτα.
Αναλυτικά όσα δήλωσε:
Ο Ιβάν, η Εθνική, οι διεθνείς, οι πωλήσεις και ο Μπακασέτας
Είμαι βέβαιος πως η αποτυχία πρόκρισης στο Παγκόσμιο Κύπελλο επηρέασε πολύ τον Ιβάν Γιοβάνοβιτς, τον στενοχώρησε.
Είναι ένας προπονητής που έχει πάρα πολλές επιτυχίες και μαζί κάναμε πάρα πολλά πράγματα και μια τέτοια αποτυχία σίγουρα δεν του άρεσε.
Μακάρι να συνεχίσει μετά τα πρόσφατα αποτελέσματα σε Βελιγράδι και Γερμανία.
Έχουμε μια νεανική ομάδα, με πάρα πολύ ταλέντο, αλλά της λείπει λίγο η εμπειρία και κάποια παιχνίδια ίσως τα χάσαμε επειδή ακριβώς έλειπε και αυτό το στοιχείο της της εμπειρίας.
Οι νέοι παίκτες έχουν αυτό τον ενθουσιασμό.
Έχουν απίστευτο ταλέντο, είναι παίκτες πολύ υψηλού επιπέδου και είναι προφανές από τις ομάδες που αγωνίζονται
Αλλά χρειάζεται και καπατσοσύνη, αυτή είναι η σωστή λέξη.
Θέλω να πιστεύω ότι και με την παρουσία στο Nations League αλλά στα προκριματικά του Euro, θα αλλάξει και αυτό, οι παίκτες θα έχουν πλέον πολύ περισσότερα παιχνίδια μαζί, θα έχουν δέσει ακόμα καλύτερα, θα έχουν εμπλουτίσει τις εμπειρίες τους, θα έχουν περάσει την προηγούμενη αποτυχία και όλο αυτό θα τους βοηθήσει να εξελιχτούν.
Υπάρχει ένα χαρακτηριστικό που έχεις πάρει από τον Γιοβάνοβιτς και ένα που να μην αντέχεις καθόλου;
Είναι πολύ οργανωτικός, πάντα θέλει να υπάρχει οργάνωση στο κάθε τι.
Αυτό είναι κάτι που έχω πάρει από τον Ιβάν, έναν προπονητή με τεράστιες εμπειρίες, παραστάσεις, αποτελέσματα, τίτλους.
Η διαδρομή μας είναι αυτή που διαφέρει.
Ο Ιβάν ξεκίνησε αμέσως ως πρώτος προπονητής, ενώ εγώ ξεκίνησα ως ασίσταντ.
Είναι κάποια πράγματα που ως πρώτος δεν τα κάνεις ως μέρος της επαγγελματικής καθημερινότητας και πορεία σου.
Στην Εθνική τώρα βρίσκεται ο Θανάσης Ανδρούτσος, πολλή κουβέντα έγινε για τη μη κλήση του Νίκου Αθανασίου. Πόσο πιστώνεται ο προπονητής την εξέλιξη των ποδοσφαιριστών του;
Είναι πάρα πολύ σημαντικό. Ένας προπονητής, πάνω από όλα, πρέπει να βελτιώνει τους παίκτες του.
Άλλωστε, μέσα από την ατομική βελτίωση, προκύπτει και η ομαδική βελτίωση.
Γι’ αυτό και εστιάζουμε σε οτιδήποτε έχει να κάνει με τη δική τους προσωπική απόδοση, την ατομική βελτίωση και πραγματικά χαίρομαι και θα χαιρόμουν να έχουμε και ακόμα περισσότερα παιδιά στο μέλλον στην Εθνική.
Ξέρω ότι δεν είναι πάρα πολύ εύκολο γιατί έχουμε πλέον μια πληθώρα παικτών που παίζουν και στο εξωτερικό σε πάρα πολύ υψηλό επίπεδο.
Έτσι κι αλλιώς η επιλογή διαλογή των παικτών δεν είναι καθόλου εύκολη διαδικασία.
Σίγουρα εμείς όμως ως οργανισμός, επειδή κινούμαστε πολύ προς την κατεύθυνση των Ελλήνων παικτών, θα θέλαμε να έχουμε και περισσότερους διεθνείς.
Και ο Αθανασίου μελλοντικά αξίζει να κληθεί, ο Ανδρούτσος που τα τελευταία ένα δυο χρόνια έχει εδραιωθεί σε αυτό το στάτους στην ομάδα μας, ο αρχηγός μας
Ο Μπουχαλάκης και αυτός έχει μια πολύ καλή παρουσία αυτή τη στιγμή.
Ο Ταξιάρχης Φούντας, ο οποίος έχει κληθεί στο παρελθόν και άλλα παιδιά που έρχονται από πίσω έχουμε στις μικρές εθνικές.
Αποστολάκης, Θεοδουσουλάκης, ο Κωστούλας.
Έχουμε πολλά παιδιά και που έρχονται και που μπορεί σιγά σιγά να είναι κομμάτι της Εθνικής σε κάποιες κλήσεις.
Αναγνωρίζω βέβαια, ως προπονητής, πως δεν είναι τόσο εύκολο.
Για μένα στην Εθνική πρέπει να καλούνται αυτοί που βρίσκονται στο καλύτερο μομέντουμ, στην καλύτερη φόρμα τους, που έχουν παιχνίδια στα πόδια τους.
Αλλά και από την άλλη, υπάρχουν ποδοσφαιριστές με ηγετικά χαρακτηριστικά, με εμπειρία, που πάντα θες στα αποδυτήρια, στην ομάδα.
Τα βάζεις σε μια ζυγαριά και μετράς, καταλήγοντας μήπως είναι προτιμότερη η επιλογή εκείνου που έχει το μεγαλύτερο “ειδικό βάρος” για τέτοια παιχνίδια, παρά εκείνον που μπορεί να είναι σε καλύτερη φόρμα.
Τον Αθανασίου τον παρακολουθώ από τότε που αγωνίζονταν στον Ατρόμητο.
Όταν μας προέκυψε η δυνατότητα να τον αποκτήσουμε δανεικό, απλώς “κλειδώσαμε” εκεί.
Δεν μπορώ να γνωρίζω γιατί δεν πήρε την ευκαιρία του, όπως συζητείται, στον Ολυμπιακό.
Μπορεί στον κύριο Μεντιλίμπαρ να μην ταίριαζε, να ήθελε κάτι διαφορετικό.
Ο προπονητής είναι αυτός που αποφασίζει ποιους παίκτες θέλει να κρατήσει και ποιους όχι, ειδικά σε μια ομάδα, όπως είναι ο Ολυμπιακός που διαθέτει ένα τεράστιο και ποιοτικό ρόστερ.
Για την Εθνική, είναι κάτι που θα έρθει για τον Νίκο. Πρέπει να κάνει υπομονή.
Και εγώ ήθελα να παίξω στην Εθνική και δεν έπαιξα ποτέ
Είναι ασυζητητί ένα όνειρο για όλους τους ποδοσφαιριστές, αλλά πρέπει να συνεχίσει να εξελίσσεται, να γίνεται καλύτερος και κάποια στιγμή θα κληθεί.
Οι ακριβότερες πωλήσεις στην ιστορία του ΟΦΗ, αυτές των Νους και Αποστολάκη πιστώνονται και αυτές στην προπονητική δουλειά;
Καταρχήν μια ομάδα έτσι μπορεί και να μεγαλώνει αλλά και να επιβιώνει οικονομικά, μέσω των πωλήσεων.
Οι ομάδες σαν τον ΟΦΗ, ζούνε με αυτές, μαθαίνουν να μεγαλώνουν με αυτή τη διαδικασία.
Για εμάς μόνο χαρά είναι να έρχεται μια ομάδα που διεκδικεί το πρωτάθλημα στην Ελλάδα, ή αύριο, λόγω της ευρωπαϊκής παρουσίας μας, μια ομάδα από το εξωτερικό να αγοράσει έναν ποδοσφαιριστή μας, κι αυτό γιατί θεωρώ πως δεν υπάρχει παίκτης που δεν μπορεί να αντικατασταθεί
Οι ομάδες συνεπώς έτσι επιβιώνουν.
Μπορούν να αξιοποιήσουν τα χρήματα για να βελτιώσουν τις υποδομές τους ή οτιδήποτε που θα τους βοηθήσει να γίνουν καλύτερες.
Εμείς πάντα προετοιμάζουμε το έδαφος για τον επόμενο παίκτη, για τους επόμενους παίκτες.
Οι ομάδες δεν σταματάνε σε έναν ποδοσφαιριστή και εμείς πάντα προετοιμαζόμαστε για τον επόμενο, ο οποίος θα αντικαταστήσει έναν ο οποίος μπορεί να παραχωρηθεί
Εμείς λοιπόν όταν συζητούσαμε τη μεταγραφή των Νους, Αποστολάκη, ήμασταν έτοιμοι για να τους αντικαταστήσουμε, κάτι που ο κόσμος δεν γνώριζε και γι’ αυτό είχε γίνει και τόσος ντόρος ως προς το timing των συγκεκριμένων συμφωνιών.
Προφανώς δεν γίνονταν να πάμε στη σεζόν με δύο εξτρέμ.
Δεν είχαμε συμφωνήσει και με τον Τάσο Χατζηγιοβάνη, τον πήραμε μετά, αλλά αν η συμφωνία με τον Ολυμπιακό ήταν διαφορετική, τότε εννοείται πως θα φροντίζαμε να τον είχαμε αποκτήσει νωρίτερα, ή θα βρίσκαμε, έτσι κι αλλιώς, κάποιον άλλον.
Θα ήμασταν πάλι μέσα στο ίδιο πλαίσιο χωρίς να έχουμε πρόβλημα.
Υπάρχει ένας προπονητής και μια διοίκηση που πάντα δουλεύουν για το καλό της ομάδας
Άρα και ο κόσμος πρέπει να αντιληφθεί πως η σκέψη μας είναι για το πώς μπορούμε να κάνουμε την ομάδα καλύτερη, πιο ισχυρή, πιο ανταγωνιστική.
Δεν μπορεί να έχουμε όλοι την ίδια άποψη, ακόμα και μέσα σε μια ομάδα, αλλά θεωρώ ότι ο κόσμος πρέπει να εμπιστεύεται τους ανθρώπους που τρέχουν μια ομάδα.
Και εκτιμώ ότι εμείς βάσει των αποτελεσμάτων έχουμε αποδείξει πως σεβόμαστε το σύλλογο και προσπαθούμε οι αποφάσεις μας είναι όσο το δυνατόν τέτοιες που η επόμενη μέρα να είναι καλύτερη κι όχι πιο δύσκολη ή πιο επώδυνη.
Τάσος ο Χατζηγιοβάνης, Τάσος και ο Μπακασέτας. Έγινε γνωστή η προσπάθεια του ΟΦΗ να τον προσεγγίσει.
Ποιος δεν θέλει τον Τάσο Μπακασέτα στην ομάδα του;
Τον έζησα στον Παναθηναϊκό δύο φορές, είδα τον ηγετικό χαρακτήρα του, την προσωπικότητά του, αλλά και το πόσο καλός παίκτης είναι.
Είναι ο αρχηγός της Εθνικής, με παραστάσεις με ταλέντο, σε ηλικία που μπορεί να παίξει σε πολύ υψηλό επίπεδο και προφανώς αν είχα μια τέτοια δυνατότητα, δεν θα το σκεφτόμουν.
Προσπαθήσαμε, αλλά δεν γίνονταν
Η κριτική, συνήθως αστήριχτη, είναι χαρακτηριστικό μας, έτσι είμαστε ως λαός.
Κοιτάμε πόσα παίρνει ο δίπλα μας, κοιτάμε αν είναι Έλληνας ή ξένος.
Κοιτάμε διάφορα που δεν έχουν καμία σχέση. Ξέρετε, δεν είναι τυχαίο.
Δείτε όλη τη σταδιοδρομία του Μπακασέτα, όλους τους προπονητές που συνεργάστηκε.
Όλοι τον είχαν βασικό. Έπαιζε γιατί – για παράδειγμα – είχε ένα καλό συμβόλαιο;
Όχι, το άξιζε και έπαιζε.
Ναι, λέμε πως στη χώρα μας όλοι είμαστε προπονητές, αλλά αυτά που ξέρει η ομάδα, ο προπονητής, ο σύλλογος, δεν γίνεται να τα αντιληφθεί κανείς που δεν είναι κομμάτι ενός οργανισμού.
Θεωρώ πως ο Τάσος είναι ένας παρεξηγημένος ποδοσφαιριστής, ο οποίος όπου έχει αγωνιστεί, έχει δώσει τα πάντα.
Και έχει κάποια συγκεκριμένα χαρακτηριστικά, που ένας προπονητής θα πρέπει να αντιληφθεί για να τον κάνει να παίξει με τρόπο, σε θέση και ρόλο που θα αποδώσει καλύτερα.
Και αυτό είναι το ταλέντο ενός προπονητή.
Να βρει τα κουμπιά του παίκτη, να βρει τη θέση του, να βρει τον τρόπο να του εξηγήσει κάποια πράγματα και να τον βάλει στο δικό του καλούπι για να αποδώσει τα μέγιστα.
Και αυτό είναι δουλειά και μόνο ενός προπονητή.
Δεν γίνεται, για παράδειγμα, να πάω σε ένα λογιστικό γραφείο και να πω εγώ στον ειδικό πως θα χειριστεί τα οικονομικά ζητήματα.
Κεφάλαιο Τέταρτο: Διαχείριση, υγεία, αλλαγή πλάνου, οικογένεια και αποφόρτιση
Το ποδόσφαιρο έχει πάει πάρα πολύ στο κομμάτι της ψυχολογικής διαχείρισης και πιστεύω πως αν ένας προπονητής δεν μπορεί να υπηρετήσει αυτή την κατεύθυνση, τότε έχει πρόβλημα.
Πολλές φορές ετοιμάζω πράγματα να πω στους ποδοσφαιριστές, ανάλογα το παιχνίδι, τι έχει συμβεί, διάφορα, αλλά όταν στέκομαι μπροστά τους, μιλάω από καρδιάς λέγοντας όσα νιώθω εκείνη τη στιγμή χωρίς να έχουν σχέση με ό,τι είχα σκεφτεί.
Όταν μιλάω σκέφτομαι τα πάντα.
Άρα όταν προετοιμάζομαι για να πω κάτι, έχω σκεφτεί τη διοίκηση, τον κόσμο, την ομάδα, τους παίκτες, τους συνεργάτες μου, τους πάντες, επειδή όλοι έχουν κάποιο ρόλο σε αυτό.
Για μένα είναι πολύ σημαντική η επικοινωνία με τους παίκτες και κατ’ ιδίαν, αυτή η επικοινωνία που μπορεί να χρειαστεί για να βγάλεις τα εσώψυχά τους.
Έχω πάρα πολλές ανάλογες μέσα στην εβδομάδα.
Διαχειριζόμαστε ένα γκρουπ 30 ποδοσφαιριστών, ο καθένας με τα δικά του προβλήματα.
Μπορώ να δω έναν παίκτη μια εβδομάδα να κλωτσάει τις μπάλες και να είναι μες στα νεύρα, να έχει συμβεί κάτι, οτιδήποτε, το καταλαβαίνεις.
Μία, δύο, τρεις, πρέπει να παρέμβω γιατί αν δεν γίνει, τότε αυτό μεγαλώνει κι άμα μεγαλώσει μπορεί να δημιουργήσει πρόβλημα στην ομάδα.
Συνεπώς για να το διαχειριστώ διαβάζω, ενημερώνομαι, βλέπω, προσθέτοντας πάντα και τις δικές μου εμπειρίες.
Έχω περάσει πάρα πολλές ανάλογες καταστάσεις, έχω ακούσει, έχω βιώσει και έχω κρατήσει πράγματα.
Όλο αυτό είναι το ταλέντο ενός προπονητή.
Να μπορεί να τα συνδυάσει, να τα περάσει στους παίκτες του.
Ο Σάντος για παράδειγμα, με τον οποίο συνεργάστηκα ως ποδοσφαιριστής, είχε πειθαρχία.
Από όλους με τους οποίους δούλεψα, πήρα πράγματα.
Στην εποχή μας μπορείς να παρατηρήσεις τον τρόπο του καθενός στο εξωτερικό.
Μου αρέσουν οι ιδέες και η προσέγγιση του Σιμεόνε, του Γκουαρδιόλα, του Κλοπ
Προπονητές της νέας γενιάς που έχουν πετύχει και παρακολουθώ, τους βλέπω, τους παρατηρώ, τι κάνουν, πως το κάνουν.
Δεν ταιριάζουν όλα σε όλους, ούτε και υπάρχει μια συνταγή.
Κάτι τέτοιο δεν υπάρχει στο ποδόσφαιρο.
Και πάλι και εδώ πρέπει να υπάρχει ευελιξία.
Αναγκάστηκε να σταματήσεις το ποδόσφαιρο λόγω ενός θέματος υγείας. Θεωρείς πως ό,τι τότε απότομα στερήθηκες, το αναπληρώνεις στην προπονητική;
Είχαμε μόλις μπει στους ομίλους του Champions League με τον ΑΠΟΕΛ, είχα παίξει στα προκριματικά και τότε συνέβη ό,τι συνέβη.
Όταν ήρθε γιατρός στο νοσοκομείο μου είπε: “Χρήστο, έχω δύο νέα, ένα καλό και ένα κακό. Το κακό είναι ότι δεν μπορείς να ξαναπαίξεις ποδόσφαιρο. Το καλό είναι ότι είσαι μια χαρά στην υγεία σου, δεν έχεις κανένα θέμα, το προλάβαμε. Όλα καλά”
Τότε χάρηκα πάρα πολύ και εκείνη την ώρα.
Είχα μια ανακούφιση ότι είμαι καλά.
Και μετά όταν μου είπαν την επόμενη μέρα πως όταν περάσουν οι πρώτες μέρες ώστε να ηρεμήσω απ’ ό,τι έγινε, θα μπω αμέσως στο τεχνικό επιτελείο, οπότε δεν μου έλειψε καθόλου το ποδόσφαιρο, δεν ένιωσα τη στέρησή του.
Σίγουρα δεν ήταν στο πλάνο μου, δεν ήθελα να γίνω προπονητής – 0 Ιβάν πάντα μου έλεγε πως θα γίνω, εγώ του έλεγα ποτέ
Νόμιζα πως δεν το είχα.
Σκεφτόμουν πως θα τελειώσω το ποδόσφαιρο, θα κάνω πράγματα που μου είχαν λείψει τόσα χρόνια και δεν μπορούσα λόγω της επαγγελματικής ενασχόλησής μου.
Και σκεφτόμουν πως θα περάσω μια ωραία ζωή μετά αναλόγως.
Ήμουν και ένας τύπος που μου άρεσε πολύ το γραφείο, η οργάνωση όποτε με έβλεπα να συνεχίζω σε κάποιο επιχειρηματικό κομμάτι.
Προέκυψε όμως η προπονητική από το πουθενά χωρίς να το έχω προβλέψει.
Χωρίς καμία πρακτική, ή θεωρητική προεργασία, με διπλώματα, πτυχία.
Ξεκίνησα στους πάγκους με το που τελείωσα να είμαι ποδοσφαιριστής.
Δεν το έχω μετανιώσει καθόλου, πραγματικά είναι η ζωή μου
Και μου αρέσει πάρα πολύ, το λατρεύω τώρα, πραγματικά είναι η ζωή μου, αλλά σε καμία περίπτωση δεν το είχα φανταστεί ότι θα γίνει έτσι ότι όλο αυτό θα πάει τόσο καλά.
Δεν είμαι ο τύπος ο αγχωτικός. Θα το καταλάβεις. Θα με δεις.
Μπορεί τη μέρα του παιχνιδιού να μην ξέρω τί ώρα παίζουμε.
Αυτό που έχω κρατήσει από εκείνο το περιστατικό είναι ό,τι μου είχε πει ο γιατρός: “Χρήστο, μπορείς να κάνεις τα πάντα στο 80%”.
Άρα έχω ρίξει λίγο την έντασή μου μόνο σε ότι έχει να κάνει με τη σωματική καταπόνηση μου.
Τίποτα άλλο. Όλα τα άλλα τα κάνω στο φουλ.
Το μόνο αρνητικό προφανώς έχει να κάνει με την οικογένεια.
Αν εξαιρέσω τα πρώτα χρόνια που είχα μικρά τα παιδιά και τα έπαιρνα μαζί μου, είναι ότι δεν έχω τον τόσο χρόνο με τους δικούς μου.
Λείπω Σαββατοκύριακα, δύσκολα προγραμματίζουμε κάτι μαζί.
Κι αυτό όμως πλέον, σιγά σιγά, το έχουν συνηθίσει, το έχουν μάθει.
Τα κορίτσια μου μεγάλωσαν, είναι 22 και 18 χρονών, είναι πλέον σε διαφορετική φάση στη ζωή τους και πλέον με τη γυναίκα μου είναι πιο εύκολη η προσαρμογή, είναι πιο ευέλικτο το πρόγραμμά μας.
Η δική μου εκτόνωση είναι 45 λεπτά καθημερινά γυμναστική
Αυτό. Αν δεν το κάνω, έχω αποτύχει.
Πρέπει να το βρω κάπως, κάπου μετά την προπόνηση.
Συνήθως όταν έχουν φύγει οι περισσότεροι παίκτες. Πάω στο γυμναστήριο.
Εκεί εκτονώνομαι, εκεί καθαρίζει το μυαλό μου, εκεί θα συζητήσω με τους συνεργάτες μου, θα πω δυο κουβέντες εκτός ποδοσφαίρου, θα κάνουμε λίγο πλάκα, θα σχολιάσουμε την επικαιρότητα.
Στα social media είμαι ενεργός, παρακολουθώ τι συμβαίνει εκεί.
Σειρές όχι, δεν βλέπω. Βλέπω όμως ταινίες.
Επειδή κοιμάμαι αργά το βράδυ, θα ανοίξω την τηλεόραση, αλλά θα ψάξω να δω μια ταινία που έχω ξαναδεί, όχι κάποια καινούργια.
Υπάρχουν ταινίες που έχω δει δεκάδες φορές, μου αρέσει όταν υπάρχει λίγος χρόνος, αργά το βράδυ, απλώς να παρακολουθώ.
Δεν βλέπω πολύ ποδόσφαιρο εκτός του αυστηρού πλαισίου της δουλειάς
Ακόμα και Champions League.
Θα προσπαθήσω να παρακολουθήσω παιχνίδια μιας ομάδας ενός προπονητή που μου αρέσει, που έχει μια ενδιαφέρουσα προσέγγιση, αλλά αυτό συμβαίνει μία στο τόσο.
Δεν υπάρχει χρόνος να δω τέτοια παιχνίδια γιατί με τις υποχρεώσεις Κυριακή, Πέμπτη, Κυριακή, πρέπει να βρω και να δω τρία, τέσσερα παιχνίδια των τριών αντιπάλων αυτής της εβδομάδας.
Που να βρεθεί παραπάνω χρόνος για κάτι άλλο; Δεν φτάνει.
Πολλές φορές σκέφτομαι μακάρι να είχα 36 ώρες την ημέρα και όχι 24.
Πηγή: sport24.gr
